پلک گشودي و ستاره هاي روشن نگاهت، تقدير تاريک جهان را چلچراغ شد، همين که بوي بهشتي نفست در شامه خاک پيچيد، آينده زمين سبز و زيبا شد، نرگسها به تماشاي چشمهايت، دسته دسته از دل خاک سرک کشيدند و ابرها،هيجان آمدنت را، به شوق باريدند. آمدي تا بهار، تمام شکوفه هايش را به معصوميت آسماني نگاهت، گره بزند. آهنگ دلنواز و کريمانه قدمهايت، در گستره خاک خجسته باد!

برچسب:
نویسنده: آرتمیس پورعلی