پلک گشودي و ستاره‏ هاي روشن نگاهت، تقدير تاريک جهان را چلچراغ شد، همين که بوي بهشتي نفست در شامه خاک پيچيد، آينده زمين سبز و زيبا شد، نرگس‏ها به تماشاي چشم‏هايت، دسته دسته از دل خاک سرک کشيدند و ابرها،هيجان آمدنت را، به شوق باريدند. آمدي تا بهار، تمام شکوفه هايش را به معصوميت آسماني نگاهت، گره بزند....

با خنده پاي اهل جفا مي خورد زمين                 ساقي ميان علقمه تا مي خورد زمين کارش تمام مي شود آن کس که عاقبت            سرلشگرش کنار لوا مي خورد زمين بايد که دختران حرم گريه سر دهند                  وقتي عمو به دست قضا مي خورد زمين چيزي نمي کشد که عدو حمله مي کند             آن لحظه هر کسي به جف...

پاييز فصليه که ازاولين روزش خودشو نشون مي دهکاش انسانها مث پاييز باشناز روز اول رنگ اصليشون رو نشون بدناميدوارم با آمدن پاييز هر يک برگ که ميافته يک دونه از غمهاي دلت کم بشه

دوستت دارم شبيه نم نم باران روي گونه هاي شهر شبيه لذت قدم زدن روي برگ هاي پاييزي تو فقط گاهي شعرهايم را بخوان من تا هميشه شاعرت مي مانم ...

  آرامش، محصولِ تفکر درست است، اما گاهي آرامش، هنرِ ن?ند?ش?دن  به انبوهِ مسائل? ست که ارزشِفکر کردن را ندارند ...لحظه هايت آرام نازنين